"Kind, kijk naar het zwarte deel op de kaart dat moet worden gewist
Duw het weg met je kleine vingers, duid het aan in het rood
Later, wat het lot ook in petto heeft
Beloof me dat je daar de kinderen van de Elzas gaat halen
Die ons hun kleine armen aanreiken
Laat in ons lieve Frankrijk de groene twijgen van de hoop
Bloeien door jou, mijn lief kind, groei, groei, Frankrijk wacht"
"Om van de kaart elk spoor te wissen van Duitsland en de Hunnen
Moeten we dat ras uitroeien zonder er een te sparen
Wees doof voor 't gehuil van de kinderen dood hen allemaal, de vrouwen ook
Anders zullen ze ooit weer opstaan terwijl ze, dood, niets zullen doen"
"Wij hebben een en dezelfde vijand die 't graf van ons vaderland delft
Zijn hart is vol van haat, van wrok en nijd we hebben een en dezelfde vijand
De schurk heft zijn moorddadige hand op, zijn naam ken je, 't is Engeland"
MERRY CHRISTMAS
't Is zover!
De oorlog is verklaard!
En, broertje? Blijf je hier standbeelden schilderen?
Ik heb je op de lijst gezet.
Binnen twee dagen gaan we op kamp naar Glasgow.
Eindelijk gebeurt er iets in ons leven!
Ga je mee?
Nog twee minuten, Mr Sprink.
Ik kreeg het bevel 'n bericht
voor te lezen van Zijne Majesteit, onze geliefde keizer Wilhelm.
"Het zijn moeilijke tijden voor Duitsland.
Ons land is omsingeld. Ze dwingen ons de wapens op te nemen.
Ik hoop dat we er met de hulp van God goed gebruik van zullen maken
en 't met waardigheid zullen kunnen uitvoeren."
Nog twee minuten, luitenant.
We gaan aanvallen!
Er ligt 100 meter tussen ons en de Duitse loopgraven.
Al 'n uur lang beschieten we hun mitrailleurs.
Het zou dus moeten kunnen.
We nemen hun eerste linie, en dan de boerderij er net achter.
Daarna lost 't 134ste ons af
en kunnen we gaan rusten.
Links worden we gesteund door de Schotten.
Ze zijn te herkennen aan hun zwarte mutsen.
Laat ze maar, en luister naar wat ik zeg.
Ik sta aan jullie kant. Ik wil ook naar huis.
Doe dus wat moet en binnen 'n week zijn we thuis voor Kerstmis.
Ziezo.
We zien wel wat er van komt.
Bajonetten!
Klaarmaken en laden!
Vooruit!
Kom op! Vooruit! Wat doe je, Duval?
Op de grond! Op de grond!
Blijf hier niet, broertje.
Een van ons moet het overleven...
Nee, William.
Kom op! Kom op, William!
Ik heb 'm in de steek gelaten.
Zoals 'n lafaard. Ik heb hem achtergelaten.
Ik liet hem sterven, alleen. - Je had geen keuze.
We moeten bidden voor hem en voor alle andere doden.
De versterkingen zijn er. We vertrekken.
Blijf bij de gewonden. - Ja, luitenant.
We zien elkaar in het kamp.
Ik weet dat u er bent, eerwaarde.
Ik ben het.
Andrew Duncan. Ik ben niet ver weg.
Eerwaarde...
Ik lig op twee of drie meter...
De anderen zijn ver weg, maar ik...
U moet me komen helpen.
Goed zo.
Rechtdoor en dan komt u bij mij uit.
Ik wist dat ik op u kon rekenen.
Wat doet u? Dat is zelfmoord!
Ga niet weg! Ga niet weg, verdomme!
Kom terug! Kom hier, eerwaarde! -Niet meer schieten.
We moeten hier blijven.
Het was een brancardier. - Wat?
Je hebt 'n brancardier neergeschoten. - Hoe weet je dat?
Waarom schoot u als eerste?
Er was een Schot.
Ik denk dat ik hem neerschoot. - Goed.
Blijf waakzaam. Bij de minste beweging
alarm slaan. - Tot uw orders.
Sprink, kom.
Maak jezelf een keer nuttig. - Tot uw orders, luitenant.
Dat moet worden gemaakt.
Wees gerust. Niemand zag me.
Geeft niets.
Wat is er gebeurd? Jullie waren maar 'n kwartier in de Duitse loopgraaf.
De versterkingen hadden geen tijd... - We werden afgemaakt.
Ik verloor een derde van mijn mannen op vijf minuten.
Omdat jullie de Schotten aan de linkerkant zagen
besloten jullie de boerderij te laten... - Is er nieuws?
Ik probeerde 't via het Rode Kruis, maar 't is niet gelukt.
We weten niet wat er gebeurt in de bezette gebieden.
We hoorden dat de Duitsers zich correct gedragen.
Je vrouw is waarschijnlijk in veiligheid, met haar kind.
Tijdens het bombardement ontplofte 'n kanon. Een probleem met het staal.
De vijf soldaten en de officier waren op slag dood.
Je gaat naar die eenheid om de dode luitenant te vervangen.
De artillerie is geweldig. Je zal snel promotie maken.
Nee. Ik ga niet bij de artillerie. Ik wil hier blijven bij mijn mannen.
Zoek 'n andere luitenant, er zijn er genoeg.
Ik ben generaal en ik doe wat ik wil.
Je zal dus doen wat ik zeg.
Je brengt de kerst door in je eenheid
en dan ga je 'n opleiding volgen in Poitiers. Dat is 'n bevel.
Als u wilt dat dit geheim blijft, moet u gaan. Mijn ordonnans zal komen.
Jullie blijven hier 3 dagen.
Daarna gaan jullie naar de voorste linie bij de boerderij Delsaux.
Het is Kerstmis en alles zou rustig moeten blijven.
Rust uit.
Ik zie je voor je vertrekt naar Poitiers.
Goedenavond.
Goedenavond, generaal.
Luitenant, ik heb goede dekens gevonden voor de nacht.
Wat is er, luitenant?
Mijn portefeuille. Ik ben mijn portefeuille kwijt.
De portefeuille met de foto die u liet zien?
Wat 'n ellende.
Uw vrouw. U hebt geen foto nodig om zich haar te herinneren.
Ik heb ook veel ellende. Kijk, luitenant.
Twee centimeter hoger en ik was dood. Zeker weten.
Hij loopt nog af.
Mijn wekker is zoals ik, niet kapot te krijgen. Hè, luitenant?
Er moet er een komen om de vijf meter.
Om de vijf meter?
Hoeveel zijn er dat in totaal?
Ongeveer 100.000.
Dat zijn twintig treinen naar Rijsel via Brussel.
Ongelofelijk. Kerstbomen!
Ik heb meer tijd nodig voor die bomen dan voor de kanonnen.
Laat mevrouw Sörensen binnen.
Hoe gaat het met hem?
Goed.
Zijn regiment werd zwaar aangevallen vier dagen geleden.
Maar we konden de vijand terugdringen.
Wat...
uw voorstel betreft,
moet ik zeggen
dat ik 't niet kan aanvaarden.
Ik denk dat u als Deense de ernst van de situatie niet begrijpt.
Al vijf maanden vechten twee miljoen van onze soldaten onophoudelijk.
We hebben...
geen tijd noch zin om recitals te organiseren.
Ik heb tijd nodig gehad
om me te realiseren dat ik me tot de verkeerde persoon heb gericht.
De kroonprins die ik sprak is verheugd dat hij 'n recital
kan bijwonen in Frankrijk op kerstavond.
Ik hoorde dat u verantwoordelijk bent
voor de kanonnen en de konvooien, en ook voor de soldaten.
Het zou fijn zijn uw handtekening te zetten
naast die van de kroonprins vóór u uw troepen inlicht.
U zal hem maar één nacht zien. En wat voegt dat toe?
Het zal meer dan één nacht zijn.
Onze minuten zijn langer dan de uwe.
Moeder, William en ik hebben je pakje en je brief ontvangen.
Bedankt voor de handschoenen en de sjaal.
Het is hier zo koud dat ze goed van pas zullen komen.
Het idee dat jij het goed warm hebt, helpt ons vol te houden.
Ook bedankt voor de taart. Hopelijk is er nog over voor kerstavond.
Je twee zonen die van je houden.
Dag, eerwaarde.
Drie kisten whisky. Dat is veel munitie.
Ik ben uitgenodigd, veronderstel ik? - Mijn mannen zijn doodop.
We zijn allemaal moe. Iedereen.
Jullie moeten nog drie dagen volhouden.
En als de Duitsers aanvallen vanavond, zoals gezegd wordt,
zullen we ze 't hoofd moeten bieden.
Tot uw orders.
Onze onverschrokken brancardier.
U had bijna één van de onzen laten doden in niemandsland.
Een brancardier moet levens redden, niet ze in gevaar brengen.
Ik heb duidelijke instructies gegeven.
Het is verboden de loopgraven te verlaten in 't geval van 'n Duitse tegenaanval.
Ja, maar... - Maar het laat u koud!
Laat de barmhartige Samaritaan waar hij is en vergeet nooit meer
de militaire discipline!
Begrepen?
Hebt u het begrepen?
Zeg me wat u hier doet, want er zijn hier geen gevechten.
Ik kom een vriend bezoeken... - Wat?
Een vriend? Waar denkt u dat u bent?
In uw parochie?
Ga onmiddellijk met mij mee naar de achterhoede.
Kom! Maak u nuttig!
Zo is 't korter.
Daarlangs. We gaan langs de toiletten, de latrines.
Daarlangs? Ik wil hier weg!
Genoeg.
Sorry dat we door de toiletten moeten...
Verdomme! - Een scherpschutter!
Wat een vieze troep!
Een slechte plaats om te vallen.
Ik wil hier weg! - Ja. Natuurlijk.
Zwijg!
Ik zwijg. Als priester ben ik dat gewend.
Genoeg.
Niets te melden? - Nee.
Een schot, meer niet. Het is heel kalm.
Wees waakzaam. Ze zijn tot alles in staat, zelfs op kerstavond.
Volg me.
Weet u wie dat briljante idee had?
Voor u, luitenant.
Sprink!
U gaat weg, voor één nacht.
Waar ga ik naartoe?
Naar huis, in zekere zin. Waar u beter maar kunt blijven.
Wat hebt u tegen mij?
Na het verdwijnen van uw regiment was ik verplicht u erbij te nemen.
Ik verkies metselaars, bakkers, boeren.
Met artiesten zoals u valt niets te beginnen.
U bent een blok aan mijn been. Snel. De officier moet u meenemen.
Haast jullie. Het is 10 uur en we hebben nog niets gedaan.
Kalm aan, hè? Heb je het niet wat te kort geknipt?
Luitenant, ik ben de beste kapper in heel Lens.
Zelfs de burgemeester laat z'n haar bij mij knippen.
Henri Hennebicque, is dat ook 'n klant?
Hennebicque? Die ken ik niet.
Da's mijn schoonvader, de adjunct van de burgemeester.
Ze wonen in de Allée des Cyprès, 21.
Dat hebt u me nooit gezegd. Allée des Cyprès. Die ken ik goed.
Ik ben er geweest voor de reparatie van mijn fiets.
Bij Narcisse Denoyelle, in nummer 43.
Ja, inderdaad. Met 'n blauwe poort.
Ik kan het aan u wel vertellen nu...
Soms ga ik 's avonds het talud op van de weg die naar de boerderij leidt.
Voorzichtig, zodat ze me niet neerschieten.
En ik ga zitten.
Ik kijk. Ik ken de boerderij Delsaux goed.
Ik ging er eieren halen, en ook melk.
Aan de andere kant van de boerderij ligt de weg die rechtstreeks naar Lens gaat.
Lopend zou ik in 'n uur thuis zijn,
zonder al te grote inspanningen.
Een uur.
Bij de deur zou m'n moeder me opwachten met een volle pot koffie...
zoals vroeger.
Wat 'n ellende, al die luizen.
Ziezo.
Ik denk dat ik klaar ben, luitenant.
En?
Ponchel, er is geen spiegel.
Verdomme. Wat ben ik dom!
't Is goed zo, luitenant. U bent mooi. Onberispelijk voor het feest.
Als jij het zegt.
Welkom. - Aangenaam.
Mevrouw Sörensen, ik ben zeer vereerd.
Ik verdraag geen fouten! Ruim dat onmiddellijk op!
Ik zoek Nikolaus. Weet u in welke kamer hij is?
Excuseer, weet u waar Nikolaus Sprink is? Hij is 'n uur geleden aangekomen.
Sprink? De tenor? - Ja.
Al drie eeuwen zijn we de eigenaars van dit huis,
maar we zijn niet meer thuis geweest sinds 23 september.
Stel uw vragen ergens anders.
Als ze 'n minimum aan smaak hebben, is hij in mijn kamer.
Op de bovenste verdieping. - Bedankt.
Arme stakkerd. Smaak...
De Pruisen! Je had 't niet moeten doen.
Je had niet moeten antwoorden.
Nee... Ik heb luizen.
We gaan opnieuw samen zingen zoals vroeger.
Ik ben niet meer zoals vroeger, Anna.
Zing voor mij. Voor ons.
Uwe Hoogheid.
Ik ben blij te zien dat de oorlog u heeft gespaard.
Dat u zich vrijwillig aanbiedt
als gewoon soldaat heeft veel indruk gemaakt.
Ik heb me niet vrijwillig aangeboden.
Ik werd opgeroepen, zoals alle anderen.
Ik feliciteer u met uw initiatief, mevrouw.
Alleen een vrouw kan ons eraan herinneren dat het Kerstmis is, ondanks de oorlog.
Dankzij u en jullie stemmen zullen we ons vanavond voelen
zoals in Berlijn, waar ik zo snel mogelijk naartoe zou willen gaan.
Misschien in de lente, als alles verloopt zoals verwacht.
In de lente.
Als je bij mij bent
Ga ik met vreugde
Naar de dood en de eeuwige rust
Rook je?
Iedereen rookt in de loopgraven. Je moet toch iets doen met je tijd.
Vandaag is het vijf jaar geleden dat we mekaar ontmoet hebben.
Oslo...
Is het echt al vijf jaar?
Je moet de dood in de ogen hebben gezien om te beseffen dat de tijd vliegt.
't Is verschrikkelijk.
Al deze dikke en dronken mensen die hier rondlopen en champagne drinken.
Anna, ik moet terug naar het front.
Ik wil zingen voor de kameraden.
Zeker vanavond.
Ik droom al maanden van dit moment en jij wilt weggaan?
Ik wil niet weg van jou. Ik wil voor hen zingen.
Daarna kom ik terug.
Ik ga met je mee. - Geen sprake van.
Het is te gevaarlijk. Je weet niet hoe 't is.
Na je vertrek is er geen seconde geweest
dat ik me niet heb afgevraagd of je nog in leven was.
Je leeft nog en ik ben bij jou. De rest telt niet.
Ik heb te lang op deze avond gewacht. Ik wil geen moment zonder jou zijn.
En zonder mijn vrijgeleide van de keizer kom je toch niet ver.
Heb je een vrijgeleide van de keizer?
De generaal bevestigt zijn vertrouwen in u.
Kom op! Vindt u niet dat ze ons met rust moeten laten op kerstavond?
Vooral omdat het altijd dezelfden zijn die moeten werken.
Ik ben vrijwilliger om te gaan.
Ik wil geen problemen.
Ga kijken, bepaal de positie van de mitrailleurs
en kom rustig terug. Oké?
En als ze me zien, door het maanlicht, mag ik me dan verdedigen?
Blijf onopgemerkt en kom snel terug als je warm wilt eten.
Gezondheid!
Hoe komen jullie aan die doedelzakken?
Waar komen ze vandaan?
Van het 92ste. Ze wisten dat we Kerstmis in de loopgraven doorbrachten.
Fijn. Zou er nog eentje zijn voor mij?
U kan de mijne gebruiken.
Eerwaarde, zullen we zingen?
"Ik droom van mijn land"
Een lied dat ik vaak heb gehoord
Het komt nu in me op
Zo duidelijk en zo luid
Vanwaar ik sta
Droom ik van mijn land
Ik voel me zo alleen
Ik droom van mijn land
Kom op, jongens, luider!
Het hangt in de lucht
De bries in de ochtend
Ik zie mijn land
Mijn hart gaat open
Het loopt over van droefheid
Vanwaar ik sta
Droom ik van mijn land
Ik voel me zo alleen
Ik droom van mijn land
Ze lijken zich te amuseren.
Willen jullie dat ook niet?
Dit is Anna Sörensen. - Goedenavond.
Goedenavond.
Wat betekent dit?
Ben je gek dat je 'n vrouw meebrengt?
Luitenant, ik heb de kroonprins ervan overtuigd
dat een beetje muziek geen kwaad zou doen.
Goed.
Begin er dan maar aan.
Luitenant, kom kijken. Er gebeurt iets vreemds aan de overkant.
Ik vind het maar niets, luitenant.
Het is misschien 'n afleidingsmanoeuvre.
Kom naar beneden!
Goedenavond, Engelsen! - Goedenavond.
We zijn geen Engelsen, we zijn Schotten.
Dat was mooi, maar nu is 't genoeg.
't Is hier niet de opera van Berlijn. - Klopt.
't Is beter dan Berlijn.
Dat is sterk. Een vergadering in niemandsland en we zijn niet uitgenodigd?
Bek dicht, Ponchel. Wat is dat allemaal?
Goedenavond. Kunnen we even praten? - Ja.
Geweldig. We hadden 't over een staakt-het-vuren
voor kerstavond. Wat denkt u ervan?
Het resultaat van deze oorlog is niet afhankelijk van deze avond.
Niemand zal ons iets verwijten als we de wapens neerleggen op kerstavond.
Maak u geen zorgen.
Het is alleen voor vanavond.
Wat doen ze toch?
Misschien hebben ze er genoeg van en willen ze zich overgeven.
Dat zou mij verbazen.
Ponchel, geef me een fles champagne.
Vrolijk kerstfeest!
Goedenavond, ik ben Anna.
Jij eerst. Doe maar. Vooruit.
Felix! Waar kom jij vandaan?
Nee, geen Felix. Nee. Dat is Nestor. - Nee, dat is Felix.
Nee, 't is Nestor. De kat van de boerderij Delsaux.
Nee, nee, ik ken de kat beter dan jij. - Dat is Felix.
Maar nee, dat is Nestor. Hier, ik heb genoeg. 't Is Nestor.
Nestor, kijk. Nestor. Het is Nestor.
Nestor. Het is Nestor.
Nee, Nestor. Hij gaat naar de Franse kant.
Mijn vrouw.
Knap meisje. - Heel knap.
Dit is de mijne.
Montparnasse...
Dat is de lievelingswijk van m'n vrouw. Le Jardin du Luxembourg...
U liet nog geen foto van uw vrouw zien.
Net zoals u had ik 'n foto van haar, maar ik ben hem kwijt.
Ik tekende haar gezicht, maar...
dat is niet hetzelfde.
Woont u in de Rue Vavin?
Ja.
Ik denk
dat ik uw portefeuille gevonden heb de avond van de aanval.
Ik hield hem voor 't adres.
Er is 'n hotelletje in de Rue Vavin...
Twee jaar geleden was ik er een week met m'n vrouw.
Het was onze huwelijksreis.
Hartelijk dank. - Graag gedaan.
Je overdrijft, 't is de fles van Gueusse. - Hij slaapt.
Dat zou mij verbazen. - Dank u, heren.
Het is lekker.
Hoeveel maanden was ze zwanger?
Vijf maanden. 't Was in Lens bij haar ouders.
In juli jongstleden.
Daarna werd 't moeilijk, ze moest in bed blijven.
Ik vroeg bij haar te mogen blijven, maar 't is niet gelukt.
Ik moest naar de oorlog en liet haar daar.
Maar jullie kunnen toch schrijven? Hoe is 't met haar?
Sinds eind september heb ik geen nieuws meer.
't Front is 'n ondoordringbare muur. Ik weet niet of het 'n jongen of 'n meisje is.
Ik heb je gevonden.
Hé, Schot. Hou jij ook niet van dat onnozel gedoe?
De Fransen gaven me champagne. Wil je ook wat?
Kom.
Zing voor ons.
Zing voor hen.
Goedenacht, heren.
Alstublieft... Ga opzij.
U was fantastisch.
Ik ben een jood.
Kerstmis betekent niets voor mij, maar deze nacht zal ik nooit vergeten.
Hartelijk dank.
Wat gebeurt er nu met de jongedame?
Daar wou ik u net over spreken. Kan ze de nacht doorbrengen bij u?
Ik bedoelde: wanneer vertrekt ze?
Morgen haalt 'n auto me op. - Goed.
U kan de nacht niet doorbrengen bij mij. Ik ben niet alleen.
Er zit al 3 dagen 'n dikke rat. Ooit krijg ik haar te pakken.
We vinden er wel iets op. Welterusten, luitenant.
Welterusten.
Maakt u zich geen zorgen. Ik vind 'n veilige plek voor u.
Bedankt, Jörg.
Zeg eens... Wat schreef u in uw rapport?
Ik schreef: "24 december 1914,
geen vijandelijkheden aan Duitse kant."
Dat is de waarheid.
Vanavond
werden de mannen aangetrokken tot 't altaar zoals tot een vuur in hartje winter.
Zelfs de ongelovigen kwamen zich verwarmen,
alleen al om samen te zijn
of de oorlog te vergeten.
Misschien.
Maar de oorlog zal ons niet vergeten.
Zo is 't wel genoeg met de lichtpijlen.
Vrolijk kerstfeest.
Oskar!
Luister. Er graaft iemand in niemandsland.
Mijnen.
De Schotten graven mijngangen.
Ze gaan ze volstoppen met explosieven om ons op te blazen.
Ze graven geen gangen. - Toch wel.
Wat weet jij ervan?
Je verbroederde gisteren te veel met hen. - Is dat zo?
Jij moet spreken! - Kijk!
Jonathan, kom mee.
Dale! Wat denk je dat je doet?
De wapenstilstand is afgelopen. De Duitsers gaan schieten.
Terug naar de loopgraaf! Nu!
Ga terug! Terug!
Dag, luitenant. - Dag.
Kunnen we, als officieren, over de doden praten?
De doden?
Ponchel!
Koffie!
Bedankt, Ponchel. Je mag gaan.
We zullen jullie de lijken brengen van de soldaten die vorige week sneuvelden,
zodat jullie hen kunnen begraven.
En we zullen jullie de lijken geven van de mannen die in november sneuvelden.
Dat lijkt mij in orde. De doden begraven op kerstdag...
Dat lijkt mij in orde.
Da's dan afgesproken.
Mijn horloge loopt voor.
Waarom loopt jullie wekker iedere morgen af om 10 uur?
Voor de aflossing van de wacht?
Mijn aide de camp dronk iedere morgen om 10 uur koffie met z'n moeder.
Hij is bang 't te vergeten door de oorlog.
We zijn eraan gewend geraakt.
Wij ook.
Hulp nodig?
"God is met ons"
Kan u met mij meekomen, Eerwaarde?
Binnen 'n paar dagen zullen hun families, hun vrouwen,
het vreselijke nieuws krijgen...
waaraan we liever niet denken.
Voor die mensen zal niets meer zijn zoals voorheen.
Jij zal ook,
ooit, met 'n zeil worden bedekt en in 'n put worden gegooid.
Laten we weggaan, nu 't nog kan.
Ik heb 'n pasje. Nederland is niet ver.
Daar heerst vrede. En we hebben 'n toekomst. - Dat kan niet. Dat is desertie.
't Is geen kwestie van deserteren, maar van samenblijven.
Ik ben 'n soldaat.
Zoals de rest hier. En ik heb plichten, zoals de rest.
Nederland is ver. We zullen opgepakt worden. Zelfs met je pasje.
Er is nog 'n andere oplossing.
De Franse grens is maar 100 meter hier vandaan. Het is een kleine moeite.
Ik heb thee gezet. Wilt u ook?
Kom.
Alstublieft...
De anderen vroegen me u deze brieven te geven.
We hebben geen vertrouwen in de militaire post,
en aangezien u naar Berlijn gaat, dachten we...
Natuurlijk.
Vooruit!
Vooruit, Morallec. - Vooruit!
Het loopt fout voor de moffen.
Ik hoorde 't gisteren over uw vrouw...
Als u wilt... ik kan post voor haar meenemen.
Waarom zou u dat doen? En als u wordt betrapt?
Uw post gaat ons er niet van weerhouden de oorlog te winnen.
Als we Parijs hebben ingenomen, is dit afgelopen
en nodigt u ons uit voor 'n glas in de Rue Vavin.
U hoeft Parijs niet in te nemen om bij mij iets te drinken.
Hoeveel? Hoeveel patronen moet u per dag afvuren?
Hoeveel?
Tien. U niet? - Tien.
Nee wacht, acht. - Acht. En u?
Zeven. - Zeven?
Zeven en acht. Wij, vijf. Dat verbaast me niks.
Gisteren doodde William twee moffen die ons al urenlang beschoten.
Als hij zo doorgaat wordt hij uitgeroep tot beste schutter van 't peloton.
Onze vrienden kijken naar je taart, maar William en ik beschermen ze.
Heel veel liefs van ons beiden.
Bent u nog steeds hier? Kwam men u niet ophalen?
We hebben gewacht, maar de auto is niet gekomen.
Op 't hoofdkwartier hebben ze ook gefeest en ze zijn nog niet wakker.
't Hoofdkwartier belde me 5 minuten geleden om uw verdwijning door te geven.
U wordt beschouwd als deserteur.
Ik heb hen gezegd dat u hier was met mevrouw Sörensen
en dat u gekomen bent om te zingen voor uw kameraden.
Dat heeft indruk op hen gemaakt, echt.
Er werd mij gevraagd u in de gaten te houden tot ze u komen ophalen.
Mevrouw Sörensen keert terug naar Berlijn
en u kan uw straf uitzitten.
Twee weken. Voor ongehoorzaamheid aan 't front.
Ongehoorzaamheid aan 't front. Interessant.
Waarover heeft u 't?
Wat staat er vandaag op 't programma?
'n Voetbalwedstrijd, daarna aperitief met de officieren van de tegenpartij?
Of gaat u hen afmaken als konijnen als ze met hun champagne langskomen?
Wat wordt 't, luitenant?
Dit heeft toch geen zin meer.
Morgen sterven is nog absurder dan gisteren.
Kop dicht, Sprink.
Is er nog koffie?
Felix, hier. Stomme kat.
Is de Franse luitenant er? - Ja.
Hij is er net.
Wat doet u daar? We hadden toch afgesproken ieder bij zich?
Ik weet 't, ik weet 't.
Onze artillerie gaat jullie binnen 10 minuten aanvallen.
Ik stel voor dat jullie bij ons komen schuilen.
Als jullie waren afgelost, had ik jullie opvolgers niet gewaarschuwd.
Ze zouden u hebben neergeschoten toen u in niemandsland was.
Da's normaal.
Kop dicht, Sprink.
'n Schot in de roos.
Sorry.
Klote! We moeten helemaal herbeginnen.
Pardon.
In verband met de brief voor m'n vrouw.. u zei dat...
't Schieten is gestopt.
Het is tijd dat jullie teruggaan. Ik hoop dat jullie de oorlog overleven.
Ik denk niet dat 't afgelopen is.
Onze artillerie zal zeker jullie aanval beantwoorden.
Da's normaal.
Ik denk dat we 't hierbij zullen laten.
't Was leuk u te hebben gekend.
Misschien hadden we,
onder andere omstandigheden... - Misschien hadden we inderdaad...
Maar misschien komt u 'n glas drinken in de Rue Vavin, als toerist.
Ja... Dat zou leuk zijn.
Zo zegt men dat, niet? - Ja, u kent beter Frans dan ik Duits.
Dat is geen verdienste. Uw vrouw is geen Duitse.
Dus...
Veel geluk. - Insgelijks.
Tot ziens. - Veel geluk.
God zegene je, Morallec.
Tot ziens. - Veel geluk.
Kom, mannen!
Luitenant.
Toen we bij hen waren, kon ik hun mitrailleurs lokaliseren.
Ik denk dat ik niets vergeten ben.
Jörg...
Wat doen jullie hier? De rest is al weg.
Wij willen ons aangeven. - Hoezo, aangeven?
Maar dat kan niet.
Hoe moet ik jullie aanwezigheid verklaren aan mijn superieuren?
Dat kan ik niet. Ga terug naar jullie loopgraaf. 't Is voorbij.
Meneer,
als we naar de Duitse kant teruggaan, halen ze ons uit elkaar.
Steek ons in welke cel dan ook, maar laat ons bij elkaar blijven.
Alstublieft.
Couturier. - Luitenant?
Breng deze twee naar 't dorp.
Het zijn gevangenen. Breng ze naar de school, ik installeer me elders.
Blijf bij hen, want wij gaan morgen naar huis.
Luitenant.
Kunt u deze brieven aan 't Rode Kruis geven? 't Is belangrijk.
Ponchel! Ponchel!
Morallec, waar is Ponchel? Ik zoek hem al 'n uur.
Hij zei dat hij ging eten. - Eten?
Liefste, ik hou vast aan jouw herinnering zoals 'n alpinist aan z'n touw.
De stakkerd stierf tussen onze linies toen we thuis waren.
President Poincaré mag z'n Lorraine hebben. Hij kan de pot op.
't Was tevergeefs, we kregen er zes binnen zonder dat we iets konden doen.
Achteraf gaven ze toe dat ze samen voetbalden bij Bayern München.
Nooit zal ik de stem van die vrouw vergeten.
Ik bleef in de loopgraaf. Samen drinken met die bastaarden. Nooit!
We moeten toegeven, hun loopgraaf was beter uitgerust.
De Schot beloofde ons de foto's te laten zien met Nieuwjaar.
Dat is 'n gelegenheid om elkaar terug te zien.
Ik heb 't adres van 'n Beier die me achteraf wil terugzien.
Samen met de Britten besloten we in te gaan op de uitnodiging van de moffen.
We gaan oudjaar bij hen vieren.
Samen zullen we 't lied van de Schotten zingen.
We zullen drinken op de gezondheid van de rotzakken
die ons hier naartoe stuurden om elkaar te beschieten.
Vooruit...
Hij is van u.
U gaat terug naar uw parochie in Schotland.
Ik breng u uw marsorder.
Mijn plaats is bij diegenen die lijden en die hun geloof verloren.
Mijn plaats is hier.
Ik ben enorm ontgoocheld.
Toen u toestemming vroeg om rekruten uit uw parochie te vergezellen
stond ik garant voor u.
Maar toen ik vernam wat er gebeurd was,
heb ik voor u gebeden.
Ik geloof oprecht dat onze Heer Jezus Christus mij leidde
in wat voor mij de belangrijkste mis in m'n leven was.
Ik heb geprobeerd Hem trouw te zijn
en Zijn boodschap uit te dragen naar iedereen, wie hij ook was.
De mannen die naar u luisterden op kerstavond
zullen 't weldra betreuren.
Binnen 'n paar dagen zal hun regiment ontbonden worden
op bevel van Zijne Majesteit de Koning.
Waar worden die arme mannen naartoe gestuurd?
En wat gaan hun families denken?
Pardon, Monseigneur, de mannen zijn klaar.
Ze wachten op mij. Om te preken
tot de vervangers van diegenen die met u afdwaalden.
Moge onze Heer Jezus Christus u terug
op 't rechte pad brengen.
Is dat 't echte pad van onze Heer?
U stelt niet de juiste vraag. Denk na over het volgende.
Bent u nog echt geschikt om onder ons te blijven, in 't huis van de Heer?
Christus zei: "Geloof niet dat ik vrede op aarde breng.
Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar 't zwaard."
't Evangelie volgens Matteüs.
Broeders, het zwaard van de Heer ligt in uw handen.
Jullie zijn de verdedigers van de beschaving,
de kracht van 't Goede tegen die van 't Kwade.
Want deze oorlog is zonder meer 'n kruistocht,
'n heilige oorlog om de vrijheid van de wereld te waarborgen.
Ik zeg jullie,
de Duitsers gedragen zich niet zoals wij en ze denken ook niet zoals wij.
Want ze zijn niet zoals wij, kinderen van God.
Zijn zij die steden bombarderen, bevolkt door burgers,
zijn zij kinderen van God?
Zij die gewapend optrekken, zich verbergend achter
vrouwen en kinderen, zijn zij kinderen van God?
Met de hulp van God
moeten jullie alle Duitsers doden, goede of slechte, jonge of oude.
Dood ze allemaal
zodat 't niet opnieuw kan gebeuren.
De Heer zij met u.
En met uw geest.
Moge de Almachtige God u zegenen.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Iedereen op z'n post!
Op jullie posten! - Snel!
Nee, blijf hier!
Wat doe je?
Kom terug!
Wat bezielt je? Schiet die mof neer!
Waar wacht je op? Schiet, verdomme.
't Feest is voorbij!
Wat is dit voor een spelletje? Maak hem af!
Schieten!
Naar beneden!
Schaam je, Gordon.
Schaam jullie allemaal.
't Is stom te sterven als Duitser, niet?
Wat heb je gedaan?
Ik liet me helpen door 'n Duitser.
Ik heb m'n moeder bezocht.
We hebben koffie gedronken zoals vroeger.
U heeft 'n zoon.
Hij heet Henri.
Hoe kon je je... - Komt u me de les lezen?
Besef je dat 't een ernstige zaak is?
Zoiets is hoogverraad. Doodstraf...
Maar je kan geen 200 mannen fusilleren. Zoiets kan niet.
Dat is je redding.
Om nog maar te zwijgen over de verbroederingen elders...
Als 't volk dit hoort... - Geen probleem. Wij zeggen niets.
Ik hoop 't.
In elk geval, ik kan 't mij indenken. - Wat bedoelt u daarmee?
Zij die er waren, schamen er zich niet voor.
Ze zullen er niet over praten omdat niemand hen zou geloven of begrijpen. Punt.
Ik begrijp je niet. Zulke dingen, met de vijand...
Terwijl 'n deel van 't land lijdt onder de bezetting...
Wat weet 't land over ons lijden hier?
Over wat we doen zonder onze neus op te halen. Ik zal 't u zeggen:
ik voelde mij meer verwant met de Duitse dan met hen die "dood aan de Duitsers" roepen
en thuis op hun gemak zitten bij hun kalkoen. - Je zegt maar wat.
Wij begrijpen elkaar niet.
U vecht niet in dezelfde oorlog. Die aan de overkant wel.
Jij en je mannen gaan naar Verdun.
Eén ding is waar: ik begrijp deze oorlog niet.
Ik hoor bij de cavalerie.
Jij had daar carrière moeten maken, zoals ik je zei.
Vandaag moet ik 'n oorlog voeren waar de schop belangrijker is dan 't geweer.
Ik kom mensen tegen die adressen uitwiss met de vijand om later af te spreken...
Om nog te zwijgen over de kat met 'n Duitse boodschap om z'n nek: 'veel geluk'.
Ik moet de kat opsluiten voor haar vriendschap met de vijand. Hoogverraad.
Tot nader order.
Je bent grootvader geworden, papa.
Hij heet Henri.
Wat zeg je?
Hoe weet jij dat?
Je zou 't niet begrijpen.
Henri?
Dat is niet slecht.
Henri Audebert.
Laten we proberen deze oorlog te overleven voor hem.
Gaat u zitten.
Binnen twee dagen zult u in Oost-Pruisen
deelnemen aan 'n offensief tegen 't Russische leger.
Ik hoop dat u zich strijdlustig toont tegenover de vijand.
Deze trein doorkruist ons vaderland,
maar u zal de kans niet hebben uw familie te zien.
De reden... zal u wel duidelijk zijn.
Leve keizer Wilhelm! - Leve de keizer!
Om 't even wie kan dat krijgen!
"Deze film wordt opgedragen aan de soldaten, Duitsers, Britten en Fransen,
die op kerstavond 1914 overal aan 't front verbroederden."